My kind se slide phone

Ja, toe kry my kind mos ‘n selfoon. Vir die wat nie weet nie, ek is ‘n tipe voogouer vir ‘n 16 jarige engel met mood swings by Stikland Hospitaal.

Nogals ‘n Samsung wat kan slide. So dit maak die foon onmiddellik ‘n duisend keer beter as my Blackberry, want myne kan nie slide nie. My foon het ook nie vir “Make the circle Bigga” op nie, wat glo baie belangrik is vir ‘n goeie foon.

Baie opgewonde het sy my die foon gewys met ‘n “Check hierie larny phone”, die boneless KFC en pienk chips wat ek gebring het vergete. En die ogies blink en die vingers spring oor die knoppies soos sy vir my wys hoe jy musiek kan luister, en voice recording doen, en selfs ‘n foto neem met die ½ MP kameratjie.

En toe gee sy die foon vir my om te kyk. Nou moet ek byvoeg dat my kind nie kan lees nie (die koppie het gaan stil staan by 6 jaar oud) maar sy kan nogals iets baie vinnig uitfigure. En hoe sy geweet het waar alles op die foon is, sal niemand weet nie, want die taal was gestel op Italiaans! En woorde soos suoneria en casella staan op die skermpie, en ek het nie ‘n idee wat om te doen nie. En daar gaan my kind aan die lag! Die care workers kom kyk later wat gaan aan! So ‘n lekker uit-die-maag lag. Die trane loop!

Na maklik ‘n halfuur se gesukkel kom ek uiteindelik by die opsie uit om die taal te verander, en sit die ding op Engels. My kind kry haar foon terug, en sonder om eers op te let na die taal, spring die vingers weer tot daar ‘n liedjie begin speel. Doodgelukkig.

Ek sit en kyk haar so, en begin verstaan dat mens nie alles hoef te weet nie, en dat iets kleins jou baie gelukkig kan maak. Daarom vat ek nie meer boneless KFC of pienk chips nie, maar eerder ‘n R5 airtime voucher. Dit maak ook nie saak dat ek wakker gebel word omdat sy nie die verskil kan sien tussen call en discard nie.

My kind is gelukkig… sy het ‘n slide phone

Leave a Comment

Your email address will not be published.