Die Spar Hunter

Ek is bang om na ons Spar toe te gaan…

Nie oor die gebou nie.  Dis in ‘n klein sentrum geleë, en lekker ruim en skoon.

Ook nie oor die karwagte nie.  Hulle is vriendelik, dring hulle nie op nie, en gee selfs komplimente!

Maar wel oor daai sekuriteitswag daar binne.  Eintlik dink ek daar is 3, en dat hulle broers is, of dalk selfs ‘n drieling.  Geen mense kan so vinnig beweeg nie.

Ek weet ook nie hoekom hy/hulle my nie vertrou nie.  Ek kan in ‘n grand pakkie daar instap, of in my draf klere, die reaksie is elke keer dieselfde.  En ek sweer, ek is nie een van daai mense wat die pakkie salami tussen die Baygon blikkies wegsteek as ek sien wat dit eintlik kos nie, wat nog te sê van iets steel!

Maar elke keer is dit dieselfde.  Ek stap met ‘n lied in my hart en ‘n smile op my bakkies daar in, net om oomblikke later die hoofrol in ‘n aksiebelaaide fliek te speel, kompleet met ‘sidesteps’ en ‘ducks’.  As ek by die speseryrak ingaan, kom hy/hulle van die anderkant af in.  Staan ek die kaas en bekyk, dan neem hy stelling in ‘n skamele meter of drie van my af.  As ek piesangs aftel, dan is dit waar jy hom/hulle sal vind!

Imagine daai toneeltjie wat afspeel as ek met my kar buite stop.

“Bravo 1, sy het arriveer, kom in posisie”
“Regso Bravo 2, ek cover die melkrak, sy kom altyd vir ‘n Steri Stumpie”
“Bravo 3 hier, ek is op standby by die Zoo koekies, sy kan dit nie weerstaan nie”
“Right, wees voorbereid, sy mag ons net probeer flous”

Hopelik kry hulle binnekort ‘n ander target.  Tot dan sal ek maar saamspeel.  Dit is nogals opwindend.  Elke sakkie inkopies wat ek huistoe bring is ‘n klein oorwinning!

“Now I want you to remember that no bastard ever won a war by dying for his country. He won it by making the other poor dumb bastard die for his country.” – Patton (1970)

 

Leave a Comment

Your email address will not be published.