Die kluisenaar se KFC

Volgens alle persoonlikheids-, aanleg-, en kop-toetse (nee, ek issie mallie) wat ek al ooit moes doen, hetsy vir werk of skool of sommer net omdat ek nuuskierig is, IS ek ‘n ekstrovert.  En soos die tannie so mooi verduidelik het, nie die dans op die tafels tipe nie, ek kry bloot my energie vanaf eksterne faktore, dus mense. Laat my soos ‘n vampier klink, maar ek belowe, ek’s vriendelik.

Nou met hierdie kennis word my dae, aande en naweke beplan. Ek hou baie van alleen bly, en geniet die vryheid wat daarmee gepaard gaan, maar ek soek elke nou en dan mense rondom my. Dankie tog ek werk saam met ‘n mallerige klompie mense, ek is party aande helemal genees van die hunkering na ander…

Die afgelope twee dae moes ek toe nou van die huis af werk. My rekenaar by die werk is super stadig (‘super’ laat dit vinniger klink as wat dit is hoor!) en ek moet video clips wat van ‘n fiets afgeneem is omtower in een amazing video. Nou buiten vir die stadige rekenaar het ek ook nie ‘n clue wat ek doen nie, en probeer maar met wat ek by die huis het.

Twee dae lank sit ek voor my rekenaar. Twee dae lank ‘start’ ek nie my kar nie. Twee dae lank maak ek nie my deur oop nie. Twee dae lank sien ek niemand nie. NIEMAND nie!!

Het jy enige idee hoe lank dit is vir ‘n ekstrovert?

Op die tweede dag, 17:46 om presies te wees, toe sit ek my rekenaar af. Ek is yskoud, kan nie meer my tone voel nie en my hand lyk soos Jim Carrey se ‘the claw’. Ek is nie meer lus nie, en goed gatvol vir enigiets tegnologie.

Ek besluit dis tyd om groceries te gaan koop. En ek vat die pad na Fruit & Veg. Dit stortreën, maar ek is buite, en my kar het gestart, en ek gaan myself treat met KFC na die inkopies. Ek is sommer opgewonde by die vooruitsig.

Fruit & Veg is baie stil. So stil, jy kan die radio hoor speel. Die drie mense wat ook in die winkel is het blykbaar besige werksdae gehad, want hulle kyk nie eers op nie! Ek neem ekstra lank met my inkopies, maar dis toe ek begin wonder of ek dalk gaar rys moet koop wat ek besef ek’s nou klaar geshop.

Dis ‘n vriendelike dametjie agter die till. Sy praat egter heeltyd met my Engels, al sê haar naambordjie ‘Annamarie’, en ek sien toe sommer ons gaan nie click nie. Glimlag toe maar vir die security guard, maar ek dink nie mens is veronderstel om dit in die nabyheid van kontant te doen nie, want hy lyk gladnie beïndruk nie.

Met my inkopies gedoen ry ek na KFC vir die beloofde treat. Dit stortreën steeds, en ek is blykbaar die enigste poepol wat dink take-aways deur ‘n drive-thru sal goed afgaan.

Ek kom by die venstertjie om te bestel, my favourite, Streetwise Pap (don’t judge, ek het dit by die werk geleer). En ewe skielik praat iemand met my! Die meisie neem nie alleen my bestelling nie, sy lewer kommentaar daarop! Ok, sy’t net gesê ‘ooh, jy hou van pap’ (ja, so what) maar vir my was dit genoeg.

En ek trek daar los! Dis verbale diaree, eersteklas. Ons praat eers oor pap, en toe oor die weer, en toe oor heaters en toe voel dit of ons mekaar al jare ken, en ons raak meer persoonlik en gesels oor warm sokkies! Die soort wat jy aantrek…

Ek is spyt toe ek my strokie kry en moet aanry na die volgende venster. Daar is nog so baie waaroor ek en Novuli kon gesels! Maar ek voel dadelik meer energiek, en was selfs die skottelgoed toe ek by die huis kom.

Twee dinge is egter vir my duidelik.

Kos bedien met ‘n glimlag en liefde is baie lekkerder as ander (toe ek my sakkie oopmaak by die huis toe is daar ‘n ekstra bakkie pap ingesit, Novuli se werk).

En ek sal nooit ‘n kluisenaar word nie!

2 Comments

Leave a Comment

Your email address will not be published.