Wat? Dis in Amerika?

Jip, dit was my reaksie gewees toe ek hoor waar hierdie ‘workshop’ is wat ek moet bywoon. Vir ‘n week lank werk ek myself in ‘n toestand in oor ek elke dag gaan moet inry stad toe, vir 3 dae!

En toe kom die agenda, en so ewe casual staan die adres van die konferensie saal as iewers in Washington DC! Ek hardloop deur ons gange na die baas se kantoor, het sy besef die ding is in DC? En net so casual sê sy ja, sy weet! Asof ek nou net vir haar gevra het of sy weet dat Egoli nie meer wys nie.

Nou dit was so 3 weke terug! My paspoort het ‘n maand terug verval, om ‘n visa te kry vir Amerika vereis amper 3 universiteits grade en dis nou somer daar anderkant!

Alles het egter net so in plek geval. Binne ‘n week na aansoek het Home Affairs my paspoort. Twee dae, ‘n klomp dollars en regulasie fotos later het ek ‘n visa. Vliegkaartjies en hotel besprekings stroom my inbox in, en my bank is wonderlik met die geld ruil ding.

En nou vertrek ek more op United Airlines om vir oom Barrack te gaan kuier! Wel, nie regtig, maar my hotel is baie naby, so wie weet!!

Ek bly die eerste aand in die Carlyle Suites, en dan vir die res van die week in die Hilton Hotel! Beide lyk ongelooflik, en moet sekerlik ‘n aardige bedraggie kos, maar aangesien ek deur die Amerikaners genooi is, betaal hulle. Jip, ek kry selfs ‘n allowance!

Carlyle Suites
Hilton Hotel

So vir eers groet ek. Moet begin pak, die Franse se sokker kyk, en sielkundig begin voorberei vir 20 ure in ‘n klein spasie!  Ek is oor ‘n week en ‘n bietjie terug.

Hou twitter en facebook dop. Ek sal dit gebruik as die Amerikaners internet het 😉